Mang-aawit since birth

Hi readers, para sa mga tagalog readers na mahilig magbasa, basahin nyo to wala lang naman to, wala ito. follow nyo na din ako at sa mga english readers na mahilig magbasa ng tagalog, keep it up dude! sige basahin nyo hanggang maintindihan nyo kaya love ko kayo eh, nga pala baliw lang magbabasa neto hehek anyways, tungkol lang naman sa pagiging mangaawit ang ikwekwento ko.

Paselfie ng malupit mga lods!

Bagong gupit lang naman ako skl
Sayang eh, tsar.
Hello sa lahat ng mga mangaawit all over the world woooohhhhhhh, break it down. sige basahin mo, kasi wala lang naman ito hahahaha just a piece of gold, tsareng.

the ‘walang kwentang kacutan at blog na to pero grabi gusto ko lang ikwento talaga to.’

Kwento ko na nga,

My story begins with my first instrument, yung pinakaunang naging instrumento ko nung bata ako ehhhh yung lata ng alaska ni mama! madami kaming lata sa bahay kasi nagtitinda si mama ng champorado, yesssssssssssssss tooooo ‘lata’ hahahahaa lata yung pinaka first instrument ko, sobrang saya kaya tumugtog sa lata gawing tambol. Nahilig ako sa pagdadrums nung bata ako gamit ang lata pero jk lang talaga hahahahha kasi, dahil sa lata nga’ yung instrumento ko ehhhh nalaman ko na mahilig pala ako sa gitara. Odiba ang layo lang hahahahhaha
“Natuto akong magimbento ng kung ano ano pero di ng kwento.”
Nung bata ako, sa cr lang ako kumakanta. Hanggang ngayon naman sa cr lang talaga ko kumakanta pag katapos sa cr, sa kwarto. Kasi magkatabi lang cr namin saka kwarto, paglabas ng cr kwarto na agad hahahahhaha pero alam nyo ba na nahilig akong sumayaw kasama mga kaibigan ko. ‘Childhood Bestfriends’ lagi yung mga kasama ko, dahil nga nahilig ako sa sayaw, yung sayaw na mismo ang di ako hilig hahahahhaha oo fren, matigas katawan ko. Yung finifilit ko talaga iindak pero ayaw na ng katawan ko hirafffffff hahahhaha halos kasi lahat ng frens ko magaling sa sayaw, so ako gusto ko din kaso ayaw talaga ng sayaw sakin hahahhaha dahil sa pagsasayaw nalaman ko na gusto ko pala kumanta.
“dami ko pinagdaanan sobrang nakakaiyak”

And then, i decided to end my life tsarenggggggggg!

Nalaman ko na gusto ko pala kumanta. Naging member ako ng isang choir sa amin pero di nagtagal, di na ko tumagal hahaha nagsimula na kasi ako magaral ng highschool, sa kasagsagan ng elementarya ko nasa church ako kumanta, nagseserve sa panginoon.

Natutunan kong maging makadiyos.

Yung musika yung nagpakilala sa akin sa diyos, sobra kong minamahal ang musika. Mahal na mahal ko to kesa sa jowa ko, sana mabasa nya pero kasi wala kong jowa hahahhaa baka nga mabasa nya, hi love!!!! pakasaya ka.
Nung highschool ako, kumakanta ko sa cr namin pero nung nagcollege na ko kumakanta na ko sa cr ng school, puregold, sm, o kahit sa jeep! level up lang! hahahahhah simula nung college, pinupursue ko ulit yung pagkanta, meron ako app na ‘the voice’ star maker yun, kung gusto nyo pakinggan kanta ko or gusto nyo mainis pakinggan nyo, click nyo to then follow me kung nagustuhan mo yung kanta hahahahhaha

so ayon wala pong link na naganap hahahahhaha ayan na lang, magdownload na lang kayo ng the voice app kung gusto nyo pakinggan, kung gusto nyo lang ha. Di ko kayo pinipilit dyan hahahhaha

Ayon na nga, Umawit muli ako. Ngayon, i’m 20 yrs old na, ang tanda ko na pala
“Dati kasi naglalaro lang ako ng putik sa labas ehhh ‘ngayon’ feelings ko na yung pinaglalaruan ehhhhh.” feelings ko lang!

Baka kung san pa mapunta to

Umawit ako sa edad kong 8, grade 3 naging choir ako pero saglit lang, nagfocus kasi ako sa pagaaral naging busy sa activities, assignments. Gumagawa po ako ng assignments at activities hahahahha yeahhhhh dalagang filipina yeahhhh

And now, graduate na ko!!!

Graduate ako sa kursong “BSHRM”
“bachelor of science inHAAHAHAHHAH REHAB MANAGEMENT” baliw akong grumaduate hahahaha
Uhm grumaduate ako sa kursong BSHRM, bachelor of science in HOTEL and Restaurant Management.

Tadaaaaaaaaaaa, taba ng muka. Still proud of myself!

parang kaylan lang, kakamiss magaral. wooooooh diskarte na labanan.

Selfie ulit

hihihihihihihihihihi
Hanggang dito na muna mga readers kong pailan ilan, meron ba? hahahhaha anyways luv you all.
“dont forget to hit the button just follow!” follow lang eh, hanggang sa uulitin kong pagbabahagi.
“Himig ng isang mangaawit” at storya ko na din.